Een vermoeid gebaar
een vermoeid gebaar
je handen wuiven
een vermoeid gebaar
je bent wel klaar
met het pro forma groeten
je oogt mat
maar vindt de rode loper
nog het pad
om op te strijden
elkaar die plaats benijden
houd je op de been
ambitie telt want om
talent geven ze geen cent
een marionet
het liefst nog knettergek
zij trekken aan de touwtjes
jezelf zijn is vallen op je bek
wil melker
11/08/2011
Reacties op dit gedicht
| kauwgumbal: | Donderdag, augustus 11, 2011 09:52 |
| hahahaha ik spring even verder val met me neus in boterbergen en blijf goedgebekt doodmoe was ik ervan maar nu, sta ik op mijn eigen tenen au, au, au:D |
|
| windwhisper: | Donderdag, augustus 11, 2011 05:57 |
| overeind trachten te blijven, als je eigenlijk al weet dat je verslagen bent en toch wel op je bek zal gaan ach ja een tevergeefse strijd goede morgen Wil tjonge er staat me een stormachtige wind buiten lieve groet Cobie |
|
| trucker klaas: | Donderdag, augustus 11, 2011 05:48 |
| een gevoel van aftakeling .... volhardend in wat eens was :( goedemorgen ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 11 augustus 2011 | ||
| Thema's: | ||