De allerdaagse dingen
De allerdaagse dingen
Ik zie geen bloemen meer bloeien
Takken die niet meer groeien
Vogels in de boom
ik hoor ze niet meer zingen
De mooie dingen doven
De allerdaagse dingen
Mijn ik ebt langzaam weg
Als een bootje in de stroom
Voel me leeg
Voel me loom
Mijzelf niet meer zijn
Voel alleen nog maar pijn
En als ik naar de wereld kijk
dan zie ik alleen maar schimmen
Weet niet waar ik sta
En zeker niet waar ik moet beginnen
Dit leven is nu stil
Even geen geluid
tranen drogen op
Ook de druppels tegen de ruit
Eenzaamheid vult mijn dagen
En beantwoord al mijn vragen
Vragen waar alleen ik het antwoord weet
©jade
Reacties op dit gedicht
| karinvangelder: | Vrijdag, augustus 26, 2011 08:43 |
| herkenbaar zijn deze woorden je weg in het leven gaat verder meis en we moeten doorlopen ! liefs van mij x Karin |
|
| Godvader: | Vrijdag, augustus 26, 2011 05:21 |
| de vertwijfeling is duidelijk merkbaar..ik vind dit zeer treffend geschreven:) gr. Yoeri |
|
| ©jade: | Vrijdag, augustus 26, 2011 00:30 |
| Geschreven in een tijd dat het heel moeilijk was tnx mobar. gr jade | |
Over dit gedicht
| Auteur: ©jade | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 26 augustus 2011 | ||
| Thema's: | ||