Altijd maar leugens ...
Leugens
ze worden me steeds vertelt
dag na dag …
liegen mensen tegen me …
Ze beloven me iets
maar weten zelf
dat dat een leugen is …
maar ik …
ik geloof ze wel!
Liegen tegen me
daar zijn mensen goed in …
ze maken me dingen wijs
en ik …
ik ben er weer mee weg …
mensen, vrienden
ze zeggen dingen tegen me
die geen waar zijn …
beseffen ze wel
hoeveel pijn
ik daardoor heb?
Ik geloof van hen
enkel leugens …
want het is ook alles
wat ze tegen me doen …
Ze beloven me
om contact te houden …
maar dat …
dat is een leugen …
Enkel leugens
worden tegen me vertelt
maar de waarheid
dat zou ik willen horen
het is dat dat bij mij telt …
Maar
mensen vinden het niet de moeite waard
de waarheid tegen me te spreken …
Zij …
ze vertellen enkel maar leugens tegen me …
Reacties op dit gedicht
| Beauty_chick: | Woensdag, november 30, 2011 12:53 |
| Is bij me ook zo... en op een duur weet je gewoon niet meer wie je nog kan geloven!! | |
| zomerkind: | Maandag, september 05, 2011 12:08 |
| je gaat met de verkeerde mensen om anootje:) liefs eddie |
|
| Kaatjes Tralalaatjes : | Maandag, september 05, 2011 10:55 |
| De neus van Pinocchio werd steeds een stukje langer als hij een leugen vertelde. Bij normale neuzen is dat niet het geval, Anootje. | |
Over dit gedicht
| Auteur: gedichtenlady |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2011 | ||
| Thema's: | ||