Het laatste station
het laatste station
ik speel mee
in het spel van
volwassen mensen
maar niet frank en vrij
er is altijd wel
een hij of zij die stoort
die als drempel
of obstakel in het
ludieke patroon niet spoort
in omzichtig vermijden
probeer ik toch zonder
schade verder te rijden
maar het spel is voorbij
op het laatste station wuift
alleen eenzaamheid nog naar mij
wil melker
07/09/2011
Reacties op dit gedicht
| Anneke Bakker: | Woensdag, september 07, 2011 17:59 |
| Dat station herken ik Wil, de reiziger vertrok in grote eenzaamheid liet hij me achter. Probeer het spel opnieuw te spelen met aangepaste spelregels maar heb bij voorbaat al verloren. Mooi gedicht dat weer raakt. Sterkte Wil en lieve groet Anneke |
|
| windwhisper: | Woensdag, september 07, 2011 08:14 |
| tja uiteindelijk komt de trein toch op het laatste stationnetje, we zullen dan allemaal dat laatste eindje moeten afleggen, het zou jammer zijn alleen te moeten reizen, uiteindelijk ga je in je uppie warme groet Cobie goede morgen |
|
| trucker klaas: | Woensdag, september 07, 2011 07:56 |
| we geven wel eens af op dwarsliggers ,maar die zorgen wel voor verbinding van het rechte spoor ;) het laatste station geeft het gevoel van Kijkduin of Ijmuiden :) goedemorgen ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 07 september 2011 | ||
| Thema's: | ||