De pracht van pijn.
De eenzaamheid spreekt,
in pijnlijke stiltes.
In stilte rust 't lichaam,
terwijl het hart wordt verscheurd.
Het hart pompt de pijn,
tot verwarring in gedachten.
Krachtig binnenin,
door affectie ontbeerd.
'T is die pijn die je zegt,
hoe mooi Liefde kan zijn.
Reacties op dit gedicht
| Sheena: | Woensdag, mei 08, 2002 20:13 |
| zonder pijn en diepe dalen, geen toppen van geluk .... Sheena |
|
| waterval: | Woensdag, mei 08, 2002 19:50 |
| héél mooi.... | |
| Susanne X: | Woensdag, mei 08, 2002 15:23 |
| Liefde en pijn horen bij elkaar. Los van elkaar kan je ze haast niet krijgen ;-) | |
| Ellen Verherstraeten: | Woensdag, mei 08, 2002 15:06 |
| Mooi geschreven, en ge hebt gelijk | |
| Hanneke Eirinn: | Woensdag, mei 08, 2002 14:01 |
| droeflottig maar erg mooi.. | |
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 08 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||