Het museum
wensrode strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitaliën, geheel onverwacht
niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit
het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele
kamers etaleert
Reacties op dit gedicht
| wijnand.: | Vrijdag, december 16, 2011 20:18 |
| klasse Elze | |
| hiljaa: | Zondag, november 06, 2011 13:06 |
| even tijd genomen om te lezen ; weer prachtig verwoord nufliefs--hiljaa-- |
|
| Quicksilver: | Zondag, oktober 16, 2011 11:06 |
| bijzonder mooi verwoord! vriendelijke groet, dicky |
|
| Fantasy: | Zaterdag, oktober 15, 2011 19:19 |
| Zwijgzaam gelezen.. In een woord: Prachtig. |
|
| Godvader: | Zaterdag, oktober 15, 2011 17:46 |
| je einde is sterk...graag gelezen gr. Yoeri |
|
| Godvader: | Zaterdag, oktober 15, 2011 17:46 |
| je einde is sterk...graag gelezen gr. Yoeri |
|
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 15 oktober 2011 | ||
| Thema's: | ||