Eenzaamheid
Als de maan straks door de kieren gluurt.
En het daglicht is verdwenen.
Als het donker weer zijn geesten stuurt.
En de angst mij doet verstenen.
Als de kille hand van d’ eenzaamheid,
weer om mijn hals zal grijpen.
En ’t gevoel van non-geborgenheid,
mijn keel weer dicht zal knijpen.
Dan denk ik weer dat jij daar bent.
En jij ‘LIEVELING’ fluistert.
Weet dan dat het nog steeds nier went.
Als ik roep… en jij niet luistert.