A.I.D.S.
Sluit me a.u.b. op
want ik ben in gevaar.
Het virus zit in mijn kop,
dat word ik gewaar.
Het loopt rond
in mijn lijf.
En maakt het heel bont
daardoor wordtik stijf.
Niemand kan me genezen,
dus dus zal ik er niet meer wezen.
Ik vraag, waarom ik de pionier ben
alhoewel ik ze niet ken.
(opgedragen aan een goede vriend die de strijd verloor)
want ik ben in gevaar.
Het virus zit in mijn kop,
dat word ik gewaar.
Het loopt rond
in mijn lijf.
En maakt het heel bont
daardoor wordtik stijf.
Niemand kan me genezen,
dus dus zal ik er niet meer wezen.
Ik vraag, waarom ik de pionier ben
alhoewel ik ze niet ken.
(opgedragen aan een goede vriend die de strijd verloor)
Reacties op dit gedicht
| Susanne X: | Donderdag, mei 09, 2002 20:51 |
| Een ziekte, die eigenlijk niet te overwinnen valt, en velen het leven kost... Mooi gedicht! | |
| free: | Donderdag, mei 09, 2002 20:21 |
| mooi dat je dit aan hem opdraagt en k moet jo hieronder gelijk geven...meededogen en compassie zijn de trefwoorden liefs free ~(O)~ |
|
| Jo Aelmans: | Donderdag, mei 09, 2002 18:49 |
| Als wij nadenkend, compassie toonden In ons huidig dagelijkse Leven Dan was Mensen's eenzaamheid Stervende zoals het noodlottig virus Jo. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bert Lagom |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 09 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||