Een vale kleur
een vale kleur
hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis
maar was er nooit in thuis
wil melker
14/11/2011
Reacties op dit gedicht
| windwhisper: | Maandag, november 14, 2011 06:49 |
| ja dat is de triestheid van het eenzaam zijn in je eigen woning, voelbaar Wil de vale kleur tekent kippevel op mijn armen warme groet Cobie goede morgen het is wat frisser buiten |
|
| youkie: | Maandag, november 14, 2011 06:38 |
| goede morgen een huis kan je kopen een thuis maak je zelf fijne dag |
|
| trucker klaas: | Maandag, november 14, 2011 06:18 |
| ontheemd in eigen omgeving :( vaak een trieste beleving dat kan eenzaamheid doen ... goedemorgen ,klaas |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 14 november 2011 | ||
| Thema's: | ||