Welgevallen beloftes
ik schrijf van leven
tot aan de ondergaande zon
draag de dood tot aan mijn kraag
het kleedt warm en is barmhartig
het eind smaakt naar doffe gebeden
en bidt zich door het sluitwerk
van opgedrongen vaardigheden
die roerloos blijven staren
het monotone, het lied zonder verhaal
dat toonloos de tijd laat passeren
met schreden die al dolend
het transparante vermijden, om
dan toch met geijkte keuzes
hun welgevallen beloftes
te bewaarheiden
Reacties op dit gedicht
| switi lobi: | Zaterdag, november 19, 2011 21:53 |
| Er is een dood die met open armen staat te wachten.. gelukkig weten we dat. Laifs van mie, switi lobi |
|
| westland: | Zaterdag, november 19, 2011 20:14 |
| Heel mooi Elze.We wensen jou en Lia een heel fijn weekend. Liefs en groetjes Jany en Bertus |
|
| Butterfly1984: | Zaterdag, november 19, 2011 16:35 |
| Mooi Geschreven! | |
| Yellow: | Zaterdag, november 19, 2011 12:13 |
| stilmakend, leuk gevonden dat laatste woord, hopelijk voert het roer je toch in de juiste richting | |
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: | ||
| Gepubliceerd op: 19 november 2011 | ||
| Thema's: | ||