Aan jou
Kil zijn mijn woorden
mijn haren vergrijzen
veel sneller dan normaal
in een verlaten wereld
onzeker mijn stappen
vermoeid van concentratie
letters verloren op de weg
in een verlaten wereld
vergeten de namen
van hen die je dierbaar zijn
door ogen naar jezelf
in een verlaten wereld
nutteloos de oren
en de mond stil zwijgend
leeg het beeld van je ogen
in een verlaten wereld
totdat enkel een gedachte
aan jou
het licht liet schijnen
en de wereld weer leefde.
09-05-‘02/23:37
Reacties op dit gedicht
| ~Marina~: | Vrijdag, mei 10, 2002 10:26 |
| sluit me aan bij the Wizard... *stil.....* liefs.. |
|
| The Wizard Of Lightning: | Vrijdag, mei 10, 2002 02:26 |
| ben er ff stil van | |
| car: | Vrijdag, mei 10, 2002 02:12 |
| Lieve Wil, zomaar woorden gedachten die zo ver kunnen rijken dat ze tastbaar zijn zomaar woorden gedachten van jou die mij raken zomaar woorden gedachten vol licht en leven |
|
| Hanneke Eirinn: | Vrijdag, mei 10, 2002 01:28 |
| erg mooi geschreven Engel.. :) | |
| MayadeBij: | Vrijdag, mei 10, 2002 00:26 |
| Grote strik erom, en Gaan! | |
| Ana (stacia): | Vrijdag, mei 10, 2002 00:20 |
| Fantastisch, Engeltje ! Knap gebracht. Ik ga het nog een paar keer lezen. Veel liefs Ana |
|
