WANT DE DAGEN ZIJN AL STUK
want de dagen zijn al stuk
ik hoor de klok
ze tikt de schaduwen
die jagen door mijn hoofd
verder is het stil
de waarheid heeft
zijn slag nog niet geslagen
seconden klitten
tot minuten en
verliezen zich in tijd
gestolen uren die
steeds korter duren
omdat de spanning snijdt
ik wil geluk,
de nachten breken,
want de dagen zijn al stuk
wil melker
10/05/2002
Reacties op dit gedicht
| margot: | Zondag, mei 12, 2002 01:20 |
| beken dat ik soms ook van die dagen heb knap neer gezet liefs,margot |
|
| Jo Aelmans: | Vrijdag, mei 10, 2002 12:29 |
| Helemaal van mijn stuk af! ;-)) Jo. ;o)x |
|
| free: | Vrijdag, mei 10, 2002 09:15 |
| weer een prachtig stukje verdriet geschreven.. liefs free ~(O)~ |
|
| Hanneke Eirinn: | Vrijdag, mei 10, 2002 08:45 |
| heerlijke melancholie.. |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, mei 10, 2002 07:24 |
| Goedemorgen Wil, wel, er is nog een lange dag te gaan, dusse, dacht dat ik zoiezo ook nog even voor vandaag ga! (tralalala).... | |
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: Pieps | ||
| Gepubliceerd op: 10 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||