Mijn twee aardse goden
MIJN TWEE AARDSE GODEN
Daar stond ik op het Scheveningse pier
Kijkend naar het prachtig stromend water
Zouden daarin de as deeltjes van mijn pa en ma nog zijn?
Die via de oceaan uit Suriname langsstroomt?
Oh zee voer die deeltjes naar de heilige rivier de Ganges
Het land van hun grootouders India die zij nooit hebben gezien
Het is slechts een wens gebleven
Maar toch nog de eeuwige rust zullen vinden
Zal tot mijn laatste adem van jullie blijven houden
Mijn twee aardse goden
Daar stond ik op het Scheveningse pier
Kijkend naar het prachtig stromend water
Zouden daarin de as deeltjes van mijn pa en ma nog zijn?
Die via de oceaan uit Suriname langsstroomt?
Oh zee voer die deeltjes naar de heilige rivier de Ganges
Het land van hun grootouders India die zij nooit hebben gezien
Het is slechts een wens gebleven
Maar toch nog de eeuwige rust zullen vinden
Zal tot mijn laatste adem van jullie blijven houden
Mijn twee aardse goden
Reacties op dit gedicht
| pieter christiaan paardenkooper: | Dinsdag, september 25, 2012 12:57 |
| een mens is een mens is een mens, vrij naar Shakespeare. |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Radjin | 
|
|
| Gecontroleerd door: Sheena | ||
| Gepubliceerd op: 25 september 2012 | ||
| Thema's: | ||