nog steeds heb ik iets met jou
en dan te bedenken hoeveel ik van je hou
als je nix van je laat horen doet me pyn
terwyl ik al nu en altyd voor je zal zyn
je doet best rot tegen my ik voel me alleen
het doet nog zeerder dan een trap op je teen
jy was mn allesje tot op de dag dat je nix van je horen liet
maar jy denkt nu staan we kiet
ik ben de gene die de pyn voelt
niemand meer die met me kroelt
door al dit wat zich voordeed groeien we uit elkaar
met veel gezeur en gemaar
er zal dan toch een eind aankomen
aan al die mooi dromen
maar ik laat niet zo met me leuren
het moet een keer gebeuren
en niet alleen als het jou uitkom
dat is wel alles wat ik verdom
naar jou schoenen dansen ben ik beu
dat is wel allemaal heel sneu
we hadden samen iets moois wat ik ongedaan ga maken
ik zit dit gedicht tetype met tranen in mn ogen
er liggen nog rozen van jou tedroge
na vanavond zal het uit zyn
met veel verdriet en pyn