'wij'
wij waren de beste vrienden
jij was mijn maatje
je maakte mijn leven compleet
je gaf me knuffels
gaf me lieve kusjes op mijn voorhoofd
als ik verdrietig was.
je was mijn alles maar gisteren
zei je plots dat je onze vriendschap wou beëindigen
je zei dat je mijn leven kapot maakte.
waarom verlaat je mij ineens na zo intense vriendschap?
die vier jaar dat we maatjes waren
dat ik je alles vertelde gooi je zomaar weg.
ik kan niet stoppen met de denken waarom,
ik begin te wenen en er is niemand dat mij
nu dat kusje geeft, niemand waar ik me veilig bij voel
niemand dat me even in zijn armen neemt.
ik stop maar niet met wenen.
ik ga 'ons' missen en dat besef je niet ineens.
Reacties op dit gedicht
| liefste: | Dinsdag, juli 30, 2002 12:12 |
| Zo verschrikkelijk, ik heb ook een vriendin waar ik nu al 10jaar vriendin mee ben, even stond onze vriendschapsrelatie ook op springen maar gelukkig is dat niet gebeurd,maar geloof me er zijn er nog veel die met jou vriendin willen worden. Dus kop op meid! | |
| cedric ryckaert: | Dinsdag, mei 14, 2002 19:59 |
| m'n arme prinsesje, vriendschap is het hardst wanneer je ze verliest, weet dat ik er dag en nacht voor jou zal zijn om jou toch maar een heel klein deeltje van die vriendschap terug te geven, ik kan nooit evenaren wat die gast voor jou betekende, blijven lachen en hopen, het komt wel weer goed, geloof me maar x cedric |
|
Over dit gedicht
| Auteur: cindyke | 
|
|
| Gecontroleerd door: Robski | ||
| Gepubliceerd op: 14 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||