gebroken banden...
De verbroken banden
hangen slap
tusen ons in
verstrengelde handen
tonen resten
van genegenheid...
Ik vraag me af
wat is de band
die ons nog bindt
Je antwoord zacht
en te eenvoudig
je bent mijn kind...
hangen slap
tusen ons in
verstrengelde handen
tonen resten
van genegenheid...
Ik vraag me af
wat is de band
die ons nog bindt
Je antwoord zacht
en te eenvoudig
je bent mijn kind...
Reacties op dit gedicht
| Denise: | Woensdag, september 25, 2002 10:13 |
| ik ken dit gevoel.....heel mooi geschreven..... xxxxxx denise |
|
| margot: | Zaterdag, mei 18, 2002 15:27 |
| prachtig verwoord liefs,margot |
|
| wil melker: | Donderdag, mei 16, 2002 19:52 |
| je kent mijn reactie, liefs wil |
|
| MayadeBij: | Donderdag, mei 16, 2002 15:46 |
| Prachtig neergezet, krachtige opbouw. (vind ik) Knap om met weinig woorden zo'n gevoel neer te zetten. | |
Over dit gedicht
| Auteur: .:.Rian.:. | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 16 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||