het leven is soms heel gemeen
verdriet en pijn door alle dagen heen
soms zou ik willen slapen
mijn ogen sluiten en niet meer ontwaken
maar ik moet nog zoveel doen
vooral een einde maken aan herineringen van toen
mijn hart weent van verdiet
er is niemand die dat ziet
om mijn zoon die ik nooit meer zie
zou willen weten wat ik mis heb gedaan
ik heb toch voor alles open gestaan
het enige verwijt dat je mij kunt geven
is dat ik niet langer met je vader kon leven
kon niet langer mijn leven met hem delen
jij weet toch ook wat hij mij heeft aangedaan
heb je daar ooit al eens bij stilgestaan
je hebt toch ook al het geweld gezien
en toch wil jij mij nu niet meer zien
ik zou mijn leven voor je willen geven
als ik met je kon praten al was het maar even
telkens ik je probeer te bereiken
krijg ik niets anders enkel verwijten
ik heb jou toch nooit niets misdaan
waarom zie je mij dan nu niet meer staan
snap je dan niet hoe ik me voel
weet je wel wat ik hier bedoel
ik heb je op deze wereld gezet
mijn hart en ziel op je verwed
ik heb altijd voor je klaar gestaan
is moeders plicht ja dat is waar
maar zie nu eens in wat je doet
het is telkens weer mijn hart dat bloed
maar ik zal het je altijd weer vergeven
als je toch maar eens kwam al was het maar even
weet zeker je hebt altijd een thuis in mijn armen
mijn liefde zal je steeds verwarmen
ik hoop dat je eens tot inzicht komt
en eens aan mij denkt al is het maar eens soms
ik zal altijd van je houden
wat er ook gebeurd ik heb vertrouwen
dat alles ooit eens goed zal komen
ook al is het nu alleen in mijn dromen
een moeders hart kan veel verdragen
zal ook altijd haar liefde bewaren
voor de dag dat je eens thuis zal komen
in werkelijkheid en niet in mijn dromen
liefste zoon ik wil dat je dit heel goed onthoud
waar je ook bent wees er zeker van ik hou van jou
wacht niet te lang en sluit niks uit
ik hoop dat ik je zie voor ik mijn ogen sluit
je mamma