IK WILDE MEER ZIJN DAN...
ik wilde meer zijn dan...
je voetstap mis ik
de hand op mijn arm
een zucht op de hoek,
voorzichtig...
ik loop alleen
stap mis en val
niemand om me heen
zo kneus ik iedereen
handen sla ik weg
ik ken geen spijt
grauwend kom ik op
er is geen tijd
ik heb je laten zitten
ging er weer vandoor
kon niet bij je aarden
weet niet waar ik hoor
toch ben ik
alles wat jij gaf
ik wilde meer zijn
dan ik bij me had
wil melker
18/05/2002
Reacties op dit gedicht
| margot: | Woensdag, mei 22, 2002 08:32 |
| exact mijn gevoelens momenteel...... mooi wil liefs,margot |
|
| sleepless: | Zondag, mei 19, 2002 15:47 |
| Door iemand dierbaar te verliezen, verlies je ook een groot stuk van jezelf. Prachtig geschreven! Groetjes. |
|
| fantasy: | Zaterdag, mei 18, 2002 18:56 |
| lieve Wil, je gedicht is prachtig. liefs |
|
| PeterdB: | Vrijdag, mei 17, 2002 23:47 |
| kende je nog niet, maar je schrijft echt heel mooi | |
| Wicked&Insane: | Vrijdag, mei 17, 2002 22:43 |
| Wil, He Ouwe rukker, hoe is ie? Ik kom hier even om oude tijden op te snuiven. Recensie? Nee vaandaag niet, Wil. Ik heb een snipperdag, helaas. Mvg, you know who |
|
| mariska: | Vrijdag, mei 17, 2002 15:21 |
| jij bent wie je bent. je kneust mensen waarom?? je raakte mij heel diep zonder me echt pijn te doen. jij zie de woorden en ik voelde ze terwijl je me helemaal niet kent. dat is heel uniek en heel mooi omdat te kunne!! dit gedicht raakt me ook heel diep heel mooi hoor! kus mariska |
|
| waterval: | Vrijdag, mei 17, 2002 13:54 |
| zo mooi...... | |
| lejaeghere rudi: | Vrijdag, mei 17, 2002 12:53 |
| Mooi gedicht, Wil. Ik lees er een zucht van eenzaamheid in, een vraag naar vervulling in een ander, een verlies en een vaststelling dat we worden wat een ander van ons maakt. Groeten. Rudi. | |
| free: | Vrijdag, mei 17, 2002 12:03 |
| .....prachtig mooi een gemiste kans liefs free ~(O)~ |
|
| arie: | Vrijdag, mei 17, 2002 11:51 |
| Onmacht druipt uit de woorden Onmacht om oprecht te zijn Onmacht om te delen Waar ik leef in schijn Wat ik achterlaat, verdriet mezelf zijn, nee, dat kan ik niet Liefs, Arie |
|
| Susanne X: | Vrijdag, mei 17, 2002 11:44 |
| Een mens wil vaak meer zijn, dan wat hij/zij is... Prachtig gedicht! | |
| Hanneke Eirinn: | Vrijdag, mei 17, 2002 11:38 |
| ..droeflottig mooi Wil..maar dat wist je al.. | |
| Jo Aelmans: | Vrijdag, mei 17, 2002 11:28 |
| Één woord.... ZAUWIEEEEE!!!!!! ;-)) Jo. ;o))x |
|
| maneschijn: | Vrijdag, mei 17, 2002 11:06 |
| ................ prachtig... liefs maantje |
|
| Sheena: | Vrijdag, mei 17, 2002 10:37 |
| droef, prachtig ... herkenbaar .. Sheena |
|
| Lieverdje (de enige echte): | Vrijdag, mei 17, 2002 10:27 |
| Heel mooi, Wil. En herkenbaar... ik heb zelf ook eens iemand in de steek moeten laten, omdat ik bij hem niet kon aarden. Het was ervandoor of eronderdoor. Bedankt dat je 't ook naar mij gestuurd hebt, ik vind 't prachtig. Liefs, Lieverdje xxx |
|
| MayadeBij: | Vrijdag, mei 17, 2002 10:19 |
| Prachtig Wil, en droevig, heel droef.. Kusje voor Meneer Melker, al hebt U er weinig aan, wellicht. Goedemorgen ook, en een fijne dag! | |
| Thecool: | Vrijdag, mei 17, 2002 09:47 |
| aftasten het moeilijkse in ons leven mooi gedicht Wil |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 17 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||