het hart des levens
getroffen door het oedeem des levens
is in mijn hart het stigma van de
kleine dood zelfs te voelen in de adem
van de grote kamer,
een beetje sterven in de woestenij
van kloppend vlees herbergt nu de angst
en is de waard de schenker van zijn eigen traan
terend op verlangen en aan de waarheid
van het hechten tracht telkens de emotie
te bezwijken aan de religie waar het leven
keer op keer de zekerheid verliest
Reacties op dit gedicht
| witteroos: | Vrijdag, september 20, 2013 22:40 |
| Bijzonder mooi. De taal van het Hart lastig te verstaan als men te hard door leven wil gaan. | |
| wil melker: | Vrijdag, september 20, 2013 20:42 |
| Elze... weer heel bijzonder een ingrijpende en levensbedreigende situatie in beeld gebracht.. zowel fysiek als psychisch... Mijn compliment.. en weet.. het leven draagt jou op handen.. Sterkte en liefs.. wil |
|
| hiljaa: | Vrijdag, september 20, 2013 19:11 |
| angst een slechte raadgever laat voelend weten wat men niet wil weten.... rusten !!!!!! kuslaifs--hiljaa |
|
| karinvangelder: | Vrijdag, september 20, 2013 18:33 |
| niet alleen mooi maar heel interessant jouw schrijven Elze warme groet x Karin | |
Over dit gedicht
| Auteur: elze | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 20 september 2013 | ||
| Thema's: | ||