Pijn
Doelloos loopt de hond rond
in de rechthoekige kamer.
zijn natte neus
duwend tegen de naaktheid
van mijn been. Witte vacht
zwarte ogen,
de tekst ven een boek
waarin langdradig een weefster
het kluwen van een moord
oplost.
Mijn gevoel voor jou is dood,
begraven in de grond van mijn ziel
zelfkastijding door nog steeds te hopen op
een nieuwe lente.
Reacties op dit gedicht
| Marjolein : | Zaterdag, mei 18, 2002 21:44 |
| Mooi geschreven. Voordat je het zelf in de gaten hebt, is de lente al in aantocht :-) Groetjes, Marjolein |
|
| christina: | Zaterdag, mei 18, 2002 13:45 |
| Achter de wolken schijnt nog steeds de zon Liefs Christa |
|
| Thecool: | Zaterdag, mei 18, 2002 13:44 |
| master of dark de son scheint hoor hahaha |
|
| free: | Zaterdag, mei 18, 2002 13:42 |
| droevig mooi....... maar....gelukkig heb je je hond nog (-)(+) liefs free ~(O)~ |
|
| 8-9-tineke: | Zaterdag, mei 18, 2002 12:52 |
| droef... ........... ooit komt die nieuwe lente... liefs, tineke |
|
| Paul: | Zaterdag, mei 18, 2002 11:50 |
| Heerlijk donker! | |
| Melissa Sadowski: | Zaterdag, mei 18, 2002 11:49 |
| mooi hoor! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Joris Daelemans | 
|
|
| Gecontroleerd door: caroline | ||
| Gepubliceerd op: 18 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||