Angst
Gevuld van angst ,
woede en verborgen haat.
Het was diep verborgen in mij...
Ik liet mij vernederen ,
mij kwetsen ...
Angst voor het nieuwe,
het onbekende...
Het wordt mij nu geboden ,
maar het voelt zo vreemd aan .
Angst kreeg de bovenhand.
die angst maakte mij intens kwaad ,
het maakte mij woedend.
Het confronteerde mij met alles,
wat ik nauwelijks heb gekend.
Die angst , die woede laat ik nu los...
Stapje voor stapje maak ik plaats voor
vertrouwen en hopen liefde.
Het laten gaan van al die gevoelens,
heeft mij de ruimte om een nieuwe wereld
te ontdekken ...
woede en verborgen haat.
Het was diep verborgen in mij...
Ik liet mij vernederen ,
mij kwetsen ...
Angst voor het nieuwe,
het onbekende...
Het wordt mij nu geboden ,
maar het voelt zo vreemd aan .
Angst kreeg de bovenhand.
die angst maakte mij intens kwaad ,
het maakte mij woedend.
Het confronteerde mij met alles,
wat ik nauwelijks heb gekend.
Die angst , die woede laat ik nu los...
Stapje voor stapje maak ik plaats voor
vertrouwen en hopen liefde.
Het laten gaan van al die gevoelens,
heeft mij de ruimte om een nieuwe wereld
te ontdekken ...
Reacties op dit gedicht
| september: | Zondag, januari 19, 2014 00:22 |
| Dat klinkt mooi en goed. Mooi geschreven ook en wens je veel succes | |
| wervelende regenboog: | Zaterdag, januari 18, 2014 17:32 |
| je geeft jezelf weer de ruimte mooi! sterkte en succes wr |
|
| teun hoek: | Zaterdag, januari 18, 2014 17:01 |
| Goede zaak, jezelf zijn en de dingen vanuit eigen denkpatroon benaderen, angstvrij. Sterkte. h. gr. th |
|
Over dit gedicht
| Auteur: huggie | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 18 januari 2014 | ||
| Thema's: | ||