volwassen als eenzaamheid
je leert me
mijn vleugels uit te slaan
je scharrelt rond
je let op me
we kunnen ons eigen gang wel gaan
jij bent altijd druk
ik word zelfstandig
ik kan dit ook wel aan
ik ben rustig bezig
jij gaat verder
nee
laat me niet los!
ik kom achter je aan!
Over dit gedicht
| Auteur: [zwarte engel] | 
|
|
| Gecontroleerd door: pantarhei | ||
| Gepubliceerd op: 18 april 2014 | ||
| Thema's: | ||