Natuur
Donker lijnen je haren in weemoed van jaren
valt geduldig langs een gezicht
bevlekt kijken ogen als kolen
naar binnen tot liefde en leven
een onbeschrijfelijk gedicht maakte
je neemt in je op en zwijgt
gelijk een waas de tijd heeft gestolen
gaf ik uit handen wat het liefste raakte.
Het is waar, we zijn hier
beelden, foto 's bezweren de stilte
zachter omsloten na het weglopen
een groot gemis en verdriet brengt kilte.
Handen fladderen onzeker
geen klok klinkt, ik lach te hard
hoor een echo
van wind langs bladeren varen.
Innig is het lentegroen
we rennen en vliegen met de wolken mee
net als toen de wereld sprak
hoe we schaduwen, mensen ontwaarden.
Van de koningin, de godin en vriendin
weet ik niet of het waar is
of je ook in mij leest
ik vrees de natuur
de menselijke natuur het meest
want altijd werd ze anders
maar veranderen deed ze niet.
Reacties op dit gedicht
| Dirk Hermans: | Woensdag, juni 11, 2014 16:21 |
| heel mooi prachtig neergezet | |
| september: | Dinsdag, juni 10, 2014 15:27 |
| @ bedankt voor de reacties en liefs | |
| gedichtenlady: | Zondag, juni 08, 2014 09:51 |
| Mooi, speciaal beeldend geschreven :) | |
| Hans Winter: | Vrijdag, juni 06, 2014 23:50 |
| onhandig word je van nature puur ter herschepping, voor wie het zien wil ongerept, alvast ontmanteld. groetje, hans |
|
| pieter christiaan paardenkooper: | Vrijdag, juni 06, 2014 17:48 |
| poetisch beschreven |
|
| Janny Scheybeler de Jonge: | Vrijdag, juni 06, 2014 14:42 |
| wat een pracht deze | |
| Fairouz: | Vrijdag, juni 06, 2014 13:01 |
| waar kunstwerk september ( ook mooi qua lettertype , leest heel aangenaam ) zonnige groet, Fairouz |
|
Over dit gedicht
| Auteur: september |  
|
|
| Gecontroleerd door: september | ||
| Gepubliceerd op: 06 juni 2014 | ||
| Thema's: | ||