stilte deel 2
Het is morgend en kil.
De zon die maar niet wil.
De dag verliest zijn kleur.
Mistig en grijs
Een dag van sleur.
We trekken ons erdoor
Gaan op pad
maar krijgen geen gehoor.
Verliezen ons licht,
De warme gloed op ons gezicht.
Alles is bleek en dood
Koud is ons bloed
Diep in onze schoenen onze moed.
De zon die maar niet wil.
De dag verliest zijn kleur.
Mistig en grijs
Een dag van sleur.
We trekken ons erdoor
Gaan op pad
maar krijgen geen gehoor.
Verliezen ons licht,
De warme gloed op ons gezicht.
Alles is bleek en dood
Koud is ons bloed
Diep in onze schoenen onze moed.
Over dit gedicht
| Auteur: Lucas | 
|
|
| Gecontroleerd door: Firebolt | ||
| Gepubliceerd op: 20 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||