Ik vertrouwde je hartsvriendin,
m'n geld op je rekening overgemaakt,
helaas ik stonk er wederom in,
ik haat mezelf zo erg, dat het me raakt.
Mijn huur, alle rekeningen "vriendin",
ik kan niets meer betalen,
is geld zo belangrijk, deze offering,
dat alles in vertrouwen kan falen?
Dus geen contact meer, ik bel, ik bel,
geen respons, geen open deur, gesloten,
naastig spring ik zowat uit m'n vel,
m'n God, ik voel me kloten!
Waarom, ik zit nu zo wat aan de grond,
alles aan je toevertrouwd in respect,
nee, dit doet zoveel pijn, ongegrond,
ben jij het, die me nekt.
Radeloos, meedogenloos, een dief in de nacht,
welterusten vriendin, slaap zacht.

*Ik hoop dat gerechtigheid zegen viert
al moet ik nu door een hel van tijd!