Ik moest niets van je weten
Ik dacht: ‘Dat is er weer zo’n één’
Je trok toch oprecht mijn aandacht
Maar ik had een zwaar blok aan mijn been

In de moeilijkste tijd van mijn leven
Gaf jij me een beetje kracht
Tussen tientallen mensen door
Kreeg alleen jij mijn gehoor

Gezelligheid op afstand
Gekke foto’s hier en daar
Creëerde weer wat vreugde
En soms een lach op mijn gezicht
Ik kreeg weer positieve motivatie
Eindelijk iemand die deugde

De volgende stap die werd gezet en
daar gingen onze gesprekken
De gekkigheid van plezier
Ik wil die lach weer op mijn gezicht
Maar ik krijg nog steeds geen hoogte
Was je toch zo doelgericht?