Dat gevoel van,
binnenkort leef ik niet meer.
Dat gevoel, keer op keer.
Bang voor de dood ben ik niet,
alleen dat hele kleine woordje,
dat doet me verdriet.
Ik ben niet ziek of ongelukkig.
Alleen iets in mij zegt,
dat ik niet lang zal leven.
Soms barst ik in tranen uit,
en dan vergeet ik even...
Dat dood lang zo erg niet
is als het leven.........