Hersenbloeding
Een bloeding; het leven valt uit.
Het ligt daar verstard
Te kijken voor zich uit.
De ogen glazig na zo'n schok op aarde;
Die vaten in het hoofd,
En het leven niet spaarde.
Na zo iets ingrijpend in een mensenleven,
Wanneer het grip op zichzelf verliest na een innerlijk beven;
Is onkwetsbaarheid geen onbeperkt recht,
Maar een onzekere toegift van een dagelijks gevecht.
Het ligt daar verstard
Te kijken voor zich uit.
De ogen glazig na zo'n schok op aarde;
Die vaten in het hoofd,
En het leven niet spaarde.
Na zo iets ingrijpend in een mensenleven,
Wanneer het grip op zichzelf verliest na een innerlijk beven;
Is onkwetsbaarheid geen onbeperkt recht,
Maar een onzekere toegift van een dagelijks gevecht.
Reacties op dit gedicht
| Johnic69: | Zondag, mei 05, 2024 11:04 |
| Verward en bekomen Snap ik uiteindelijk dat mijn lief is ontnomen. |
|
| Johnic69: | Zondag, mei 05, 2024 11:00 |
| Wat prachtig Willem. Ik heb mijn lief verloren aan een hartbloeding. Nog steeds een dagelijks gevecht. En ik hoop een toegift. Dankjewel! |
|
| windwhisper: | Zondag, mei 03, 2015 11:19 |
| ja vreselijk je verliest meer dan alleen je controle over alles, het is vreselijk , Ik wens je dan ook als betrokkene erg veel sterkte warme groet Cobie er was hier ooit een geliefd freakje, het overkwam haar ook, sindsdien is het stil..... |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Willem B. Tijssen | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 03 mei 2015 | ||
| Thema's: | ||