De dood en het leven
De zielen van de doden
Zijn als vliegen op mijn shit
Denk maar niet dat het fijn is
De meeste sterven met verdriet
Dat is wat de mens zich aandoet
Als haat het hoogste woord zingt
En liefde een slap aftreksel lijkt
Misschien lijk ik stoer te doen
Maar mijn diepste pijn is voelbaar
Wellicht doe ik het mijzelf aan
En ben ik slechts masochist
Wil ik te graag schijnen
En teken ik voor de dood
Terwijl ik hele andere zaken belicht
Het leven is waar ik naar op zoek ben
Maar mijn lichaam trekt het niet
Dus lijk ik soms meer op een zombie
Dan op een man met negen levens
Zijn als vliegen op mijn shit
Denk maar niet dat het fijn is
De meeste sterven met verdriet
Dat is wat de mens zich aandoet
Als haat het hoogste woord zingt
En liefde een slap aftreksel lijkt
Misschien lijk ik stoer te doen
Maar mijn diepste pijn is voelbaar
Wellicht doe ik het mijzelf aan
En ben ik slechts masochist
Wil ik te graag schijnen
En teken ik voor de dood
Terwijl ik hele andere zaken belicht
Het leven is waar ik naar op zoek ben
Maar mijn lichaam trekt het niet
Dus lijk ik soms meer op een zombie
Dan op een man met negen levens
Reacties op dit gedicht
| Dirk Hermans: | Zondag, september 06, 2015 20:48 |
| sterk neergezet | |
| Janny Scheybeler de Jonge: | Zaterdag, september 05, 2015 18:15 |
| ja mooi om over na te denken | |
| metske: | Zaterdag, september 05, 2015 13:27 |
| mooi verwoord | |
| windwhisper: | Zaterdag, september 05, 2015 12:50 |
| ik zat er over na te denken, voel best wel emotie bij dit gedicht |
|
Over dit gedicht
| Auteur: David de Vreer |  
|
|
| Gecontroleerd door: michris | ||
| Gepubliceerd op: 05 september 2015 | ||
| Thema's: | ||