Verward luister ik naar je stem
al die woorden die ik niet horen wil
het lijkt alsof ik je niet meer ken
en ik voel me een beetje verloren.
Ik, die steeds zo zeker van je was
besef dat ik je toch niet ken
ik besef het nu pas
dat ik amper weet wie je ben.
Kon ik me echt zo in jou vergissen
dit gaat over ons hele leven
hoe kon je nou zomaar beslissen
zonder een greintje toe te geven?