Krasjes op de huid,
het zijn er zo veel.
Een rauw,dierlijk geluid,
komt uit de keel.

De enige uiting van verdriet en pijn,
die men durft te laten gaan.
Hoe lang moet de lijdensweg zijn,
is dit nog een menselijk bestaan?

Het besef is al lang gekomen,
deze strijd is voor het leven.
Steeds vechtend tegen de demonen,
en om de moed niet op te geven.

De krasjes die je op de huid ziet,
vertegenwoordigen de littekens op de ziel.
In vergelijking hiermee vallen ze in het niet,
het hart dat zo lang geleden in stukjes uiteen viel.

Door het toedoen van de monsters in de buurt,
die het leven voor goed hebben verpest.
De vraag hoe lang dit nog duurt,
is het enige wat nog rest.

Zullen de ketens ooit worden doorbroken,
wanneer zal overleven niet meer nodig zijn?
De waarheid diep vanbinnen weg gestoken,
komt er ooit een einde aan deze innerlijke pijn?


N.