Ik .
Ik.
Een kale rots
schreeuwende stilte
alleen gelaten in duistere hof
als Zoon van God
tot mens vernederd.
U daalde diep tot in het stof.
Voor mij, voor allen
stijgt ’t beloofde
Heil uit boven het doden-dal.
Wij mogen leven
door Uw offer
Hemel aanvaardend zonder tal.
Hier klontert schepping
nieuwe waarde
eens diep verguisd, nu perspectief
voor allen die
’t in Hem aanvaarden:
God had en heeft Zijn schepsel lief.
th
Reacties op dit gedicht
| roosjerood: | Zaterdag, maart 05, 2016 16:31 |
| zo prachtig ,een parel | |
| Willem B. Tijssen: | Zaterdag, maart 05, 2016 16:00 |
| Zijn schepping die Hem soms zo teleurstelt vindt immer genade op een verder gaan. | |
| Janny Scheybeler de Jonge: | Zaterdag, maart 05, 2016 13:33 |
| fijn dit had ik weer even nodig twijfel wel eens |
|
| Anneke Bakker: | Zaterdag, maart 05, 2016 13:31 |
| Weer een heel mooi gedicht voor onderweg naar Pasen. Fijn weekend Teun. Anneke |
|
| metske: | Zaterdag, maart 05, 2016 12:56 |
| mooi teun, zo gelovig | |
Over dit gedicht
| Auteur: teun hoek |  
|
|
| Gecontroleerd door: Brenda | ||
| Gepubliceerd op: 05 maart 2016 | ||
| Thema's: | ||