mijn dag...
overdag
doe ik vrolijk
probeer ik sterk te zijn
want niemand mag iets merken
maar ’s avonds en ’s nachts
ben ik weer dat kleine meisje
kruip in een hoekje
bang en alleen
tranen komen
ik wil niet denken
ik wil niet voelen
ik wil er niet zijn
tot het weer dag wordt
dan doe ik weer vrolijk
hoe moeilijk het ook is
maar niemand mag iets merken
doe ik vrolijk
probeer ik sterk te zijn
want niemand mag iets merken
maar ’s avonds en ’s nachts
ben ik weer dat kleine meisje
kruip in een hoekje
bang en alleen
tranen komen
ik wil niet denken
ik wil niet voelen
ik wil er niet zijn
tot het weer dag wordt
dan doe ik weer vrolijk
hoe moeilijk het ook is
maar niemand mag iets merken
Reacties op dit gedicht
| soetkin Van Limberghen: | Maandag, september 27, 2004 12:38 |
| ik voel juist hetzelfde!!! maar het is belangrijk om jezelf te blijven maar ik weet!!! het lijkt gemakkelijker dan het is of niet??? veel liefs *just me* |
|
| marja: | Dinsdag, mei 28, 2002 15:55 |
| weet precies hoe je je voelt, het lijkt wel of je s ochtends een knop kunt omdraaien... en s avonds laat je alles gaan,.. je emoties alles! sterkte | |
Over dit gedicht
| Auteur: an | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 25 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||