Wisselend.
Wisselend.
Stemming wisselt
soms bij vlagen
zo opperbest, blij van gemoed,
tot dat er is gebeurd
dat mis gaat
je zo jezelf “en bas” ontmoet.
Dat al beïnvloedt
Heel je denken
onzekerheid doorkruist je pad
de lach verglijdt
tot donker staren
waarin dat alles is vervat.
Dan koers je hoog
trilt iets van liefde
men noemt het vlinders in de buik
alles lijkt moog’lijk
niets valt er tegen
geur die je als odeur omsluit.
Levenskunst is
dit vast te houden
hoogstandje dat je dagen vult
een glimlach die
de uren koestert
je weg leert gaan met veel geduld.
th
Reacties op dit gedicht
| Stroejaro: | Zondag, april 24, 2016 15:58 |
| Goed en mooi verwoord, weer graag gelezen dit herkenbare schrijven. | |
| Anneke Bakker: | Zondag, april 24, 2016 15:09 |
| Ja Teun dat hoort nu eenmaal bij gemoedstoestanden die ontstaan bij dingen die om je heen gebeuren, hou de mooie dingen vast en koester die. Fijne middag samen . Anneke |
|
| Avr: | Zondag, april 24, 2016 13:16 |
| Ja, geduld is een schone zaak, zegt men wel eens! Weer een heel mooi schrijven! mvg Avr | |
| Janny Scheybeler de Jonge: | Zondag, april 24, 2016 12:13 |
| een mooi schrijven teun | |
| Mamke: | Zondag, april 24, 2016 11:13 |
| Ik herken mijzelf hierin, en dat raakt me... | |
| Willem B. Tijssen: | Zondag, april 24, 2016 11:05 |
| Evenwicht en zelfbeheersing vinden als het van zelf niet meer gaat; is kiezen voor het spreken naar boven dat niets in de weg staat. | |
Over dit gedicht
| Auteur: teun hoek |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 24 april 2016 | ||
| Thema's: | ||