ptss
pijn in mijn hart
te veel is gebeurd
niemand die praten wil
niks meer gekleurd
ik zie het zwart van mijn jeugd
de pijn ver voorbij
de dingen zijn gebeurd
mijn hart niet van mij
zoveel pijn gedaan zoveel gezien
maar ik het niet meer weet
verdrongen bovendien
zoekend naar antwoorden
de waarheid vervaagd
dat wat ik weet
hebben hun zich verlaagd
zwijgend tot hun graf
twee zijn er al gegaan
nu is mijn leven compleet naar de maan
is het zo raar dat ik weten wil
verwerken en vergeten wil
nachtmerries scheuren de nacht kapot
ik denk nu hier
dat is mijn lot
dromen geloven want woorden komen niet
is er dan verdomme niemand die het ziet
te veel is gebeurd
niemand die praten wil
niks meer gekleurd
ik zie het zwart van mijn jeugd
de pijn ver voorbij
de dingen zijn gebeurd
mijn hart niet van mij
zoveel pijn gedaan zoveel gezien
maar ik het niet meer weet
verdrongen bovendien
zoekend naar antwoorden
de waarheid vervaagd
dat wat ik weet
hebben hun zich verlaagd
zwijgend tot hun graf
twee zijn er al gegaan
nu is mijn leven compleet naar de maan
is het zo raar dat ik weten wil
verwerken en vergeten wil
nachtmerries scheuren de nacht kapot
ik denk nu hier
dat is mijn lot
dromen geloven want woorden komen niet
is er dan verdomme niemand die het ziet
Reacties op dit gedicht
| slaaf Jacob: | Zondag, juni 12, 2016 00:51 |
| Sterkte schrijven en verwerken. Vragen die niet meer te achter halen zijn los gaan laten. Langzaam je eigen lot weer in handen gaan nemen Groetjes en geluk. | |
| Dasje (lucky): | Zaterdag, juni 11, 2016 22:01 |
| De eerste stap heb je alvast gezet : erover schrijven. Sterkte! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: geronnimo | 
|
|
| Gecontroleerd door: Brenda | ||
| Gepubliceerd op: 11 juni 2016 | ||
| Thema's: | ||