Een vonk, ineens...?
Is het dat je lach me aansprak?
Is het mijn behoefte aan wat passie en plezier? Is dat wat jij uitstraalt?
Ik ken je niet eens, maar je komt zo fijn en vertrouwd over...
Waarom denk ik toch de hele dag aan jou?
Ik denk dat jij dat niet doet.
De kans dat ik je nog een keer zie is klein.
En dan zal ik bovendien gewoon die persoon zijn.
Ik draaf door, ik fantaseer, de realiteit voorbij.
Het is gewoon een grapje van mijn hart voor mij...