Het kleurenspel
In mijn stoel, achterover hangend,
kijk ik naar de zon
die een prachtig kleurenspel brengt.
Met haar armen reikt ze naar de aarde.
zo innig verbonden, alsof ze zeggen wil
IK HOU VAN JOU
De meeuwen vliegen,
zonder de lucht te bevuilen.
En voorrang geldt daar boven niet,
want ieder is gelijk daarboven.
Oh God, wat ben ik toch klein!
kijk ik naar de zon
die een prachtig kleurenspel brengt.
Met haar armen reikt ze naar de aarde.
zo innig verbonden, alsof ze zeggen wil
IK HOU VAN JOU
De meeuwen vliegen,
zonder de lucht te bevuilen.
En voorrang geldt daar boven niet,
want ieder is gelijk daarboven.
Oh God, wat ben ik toch klein!
Reacties op dit gedicht
| 8-9-tineke: | Zondag, mei 26, 2002 22:54 |
| prachtig kleurenspel, prachtige woordenspel!!! |
|
| Thecool: | Zondag, mei 26, 2002 22:32 |
| maar grote woordenregenboog |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Bert Lagom |  
|
|
| Gecontroleerd door: maneschijn | ||
| Gepubliceerd op: 26 mei 2002 | ||
| Thema's: | ||