In contouren aanwezig
in contouren aanwezig
zacht glijdend
ging alles voorbij
als deel van mijn leven
onopgemerkt ik en hij
met de eerste stappen
kwam er verbazing
een lichte schaduw
volgde mijn passen
maar het bestaan
was speels en jong
zelden keek ik ooit om
tot een eerst confronteren
er was geen ziekte of
dood in mijn jeugdig pakket
tot het overlijden van oma
hem naast mij heeft gezet
nog schaduwt hij vaag
is in contouren aanwezig
mijn leven is dealen met hem
hoeveel tijd wij elkaar zullen geven
wil melker
20/04/2017
Reacties op dit gedicht
| september: | Donderdag, april 20, 2017 18:04 |
| Ontroerend gedicht dat verstild bij het lezen. Heel mooi is dit gedicht en voelbare ervaring geschreven Wil. Ik ben ervan onder de indruk, het blijft bij na het lezen (en herlezen) Hopelijk ben je nog heel lang hier. Liefs | |
| wervelende regenboog: | Donderdag, april 20, 2017 09:42 |
| de dood kan ook een vriend zijn om ons uit dit tranendal te verlossen :-) of hebben we hier nog het een en ander te verhapstukken dan moeten we nog ff doorbijten! fijne dag wens ik jou Wil liefs wr |
|
| Anneke Bakker: | Donderdag, april 20, 2017 08:58 |
| Ontroerend gedicht laat je lezen Wil, de schaduw zou je opa kunnen zijn die over je waakt bij leven en welzijn. Hou dat contour vast dat je zo dierbaar is. Zonnige groet en mooie dag. Anneke |
|
| claire vanfleteren: | Donderdag, april 20, 2017 08:14 |
| Ja, je wordt direct met de voeten op de grond gezet. Als jonge mens denk je niet aan de dood, gelukkig maar. Toch heb ik lang een onprettig gevoel gehad toen mijn vader over 19 jaar stierf. Ik heb nooit nog gerust geleefd, de schaduw van de dood is mij altijd blijven achtervolgen! |
|
Over dit gedicht
| Auteur: wil melker |  
|
|
| Gecontroleerd door: wil melker | ||
| Gepubliceerd op: 20 april 2017 | ||
| Thema's: | ||