Onze mooie maatschappij.
Met de dag voel ik mijzelf wegglijden,
De dag erna voel ik mijzelf niet meer.
En de dag hierna voel ik mijzelf alles mijden,
Maar met de dag doet alles mij meer zeer.
Ik moet honger lijden,
Ik moet de eenzaamheid en pijn maar verdragen.
Ik moet schreeuwen om hulp maar eerst wegkwijnen,
Ik moet schreeuwen tot ze mij wat gaan vragen.
In de wereld van vandaag,
Moet ik rondkomen van €20 in de week.
Werken, oja, juist heel graag!
Maar mijn hoofd en gevoel laat mij vaak in de steek.
Ik heb stempels waar ik het maar mee moet doen,
Zou jij mij aannemen? Als ik mijn hele rijtje opnoem?
Ik wil ook een plaatsje in de wereld,
Een plaatsje in de maatschappij.
Meedoen in plaats van zitten,
Leven zij aan zij.