waarom zo lijden?
daar sta ik dan bij het spoor
heeft iemand mij door?
dat de keuze voor mij er ook is gekomen
ik ga nooit uit deze ellende komen
ik loop door maar alles word vaag
waarom waarom is telkens mijn vraag
ik heb niet voor dit leven gekozen of gevraagd
er zijn mensen die zich zorgen hebben gemaakt
en dat nog steeds doen
maar niks is goed wat ik ook doe
ergens wil ik deze keuze niet maken
maar ik ben de weg aan het kwijt raken
ik ben zo op, zo kapot
ik vraag om hulp en schreeuw het uit
maar alles in mijn hoofd wil er niet uit
dit dal is zo diep en zwart
er is zoveel verdriet en pijn
ik kan hier in dit leven niet meer zijn
het is kapot
het is op
het is genoeg
ik wil niet meer leven
ik heb echt alles gegeven
heeft iemand mij door?
dat de keuze voor mij er ook is gekomen
ik ga nooit uit deze ellende komen
ik loop door maar alles word vaag
waarom waarom is telkens mijn vraag
ik heb niet voor dit leven gekozen of gevraagd
er zijn mensen die zich zorgen hebben gemaakt
en dat nog steeds doen
maar niks is goed wat ik ook doe
ergens wil ik deze keuze niet maken
maar ik ben de weg aan het kwijt raken
ik ben zo op, zo kapot
ik vraag om hulp en schreeuw het uit
maar alles in mijn hoofd wil er niet uit
dit dal is zo diep en zwart
er is zoveel verdriet en pijn
ik kan hier in dit leven niet meer zijn
het is kapot
het is op
het is genoeg
ik wil niet meer leven
ik heb echt alles gegeven
Reacties op dit gedicht
| september: | Zaterdag, augustus 05, 2017 19:10 |
| Ik heb een aantal van jouw gedichten gelezen Lunia. Mijn hart gaat naar je uit ..Ik weet wel dat als de gedachte aan levensmoe zijn vat op je krijgt het ook kracht kan krijgen van zichzelf en steeds moeilijker kan worden een lichtpuntje te zien. Terwijl ik hoop dat ook jij weet dat in jou kracht aanwezig is. Ik zou je willen zeggen, pak elke strohalm die er is, elk lichtpuntje, geef jezelf een kans en probeer van daaruit de wil en kracht op te bouwen. Liefs en wijsheid wens ik je toe. | |
| claire vanfleteren: | Zaterdag, augustus 05, 2017 17:24 |
| Tracht die zwarte gedachten van jou af te zetten, er is een mogelijkheid Lunia! | |
| Hans Winter: | Zaterdag, augustus 05, 2017 15:03 |
| 'waarom' laat ons oeverloos zoeken, geen einde lijkt er aan te komen, dan blijkt ons wel de vraag te stellen 'waartoe'? hebben wij dit verder te brengen, naar vermogen te wenden... groetje voor je doortocht, hans |
|
| Johny Donovan: | Zaterdag, augustus 05, 2017 15:03 |
| hoop voor Jou dat dit fictief is! | |
Over dit gedicht
| Auteur: Lunia | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 05 augustus 2017 | ||
| Thema's: | ||