Stilzwijgend lopen we door het zonbeschenen avondbos
Ik kijk naar jou, jij kijkt naar mij en beiden glimlachen we
Ik leg mijn hand voor even op je rug en laat dan weer los
Te moeten gaan wanneer ik voor eeuwig bij je zou willen blijven
Te moeten weten dat jij niet wilt dat ik ga
Terug te denken aan het versmelten van onze lijven
Niet te weten en toch ook weer wel hoe het jou vergaat hierna
Met pijn in mijn hele lichaam word ik wakker
Herinnering aan de vorige avond en nacht
Licht in mijn hoofd, duizelig, zwakker
Alles draait misselijk en zacht
Ooit kom je terug naar hier
Al weet ik niet wanneer
Ik wilde het niet vragen omdat ik het antwoord al ken
Zoals de wind waait, en waait ze de goede kant op, dan zie je me weer
Zo ben jij, vrij als een vogel maar toch gevangen
Gevangen in je verslaving, de zucht
Je blijft naar rust verlangen
Ik kijk omhoog naar de zwaluwen in de lucht
Ik bid voor je mijn vriend, elke avond en elke dag
Ik denk aan je en voel me soms tekort schieten
Zie je voor me zoals ik je voor het laatst zag
Tot snel, I love you so much