Gedichten-Freaks
Zoeken
Nieuws
Wie doet wat
Aanmelden
Gebruikersnaam
Wachtwoord
Aanmelden
Wachtwoord vergeten?
Nog geen account? Registreer!
Registreren
×
Velden met een astriek (*) zijn verplicht!
Je schrijversnaam/gebruikersnaam*
Wachtwoord*
Bevestig wachtwoord*
E-mailadres*
Webadres
Geboortedatum
Land*
Selecteer je land
Nederland
België
Anders
Hoe heb je ons gevonden?
Ik wil per mail op de hoogte worden gehouden van leuke aanbiedingen van de Gedichten-Freaks en partners.
Registeren
Wachtwoord vergeten
×
Email adres
Versturen
verre tranen
Verre tranen.
Ik ben overvallen
met veel verdriet
de storm is aangebroken
en niemand die het ziet
de bergen worden dalen
door angst en pijn
en sta weer alleen
zo moest het niet zijn
ik ben overvallen
met veel verdriet
alleen in eenzaamheid
omdat ik het niet laat merken.
de bergen worden dalen
zal ik weer verdwalen
of zal ik op het juiste pad blijven
zijn het de bergen of de dalen?
Reacties op dit gedicht
tulpje vindt het leuk als je reageert op dit gedicht
Nog geen account bij Gedichten-Freaks?
Vul hieronder je gegevens in om te registreren en laat gelijk een reactie achter.
Je schrijversnaam
Wachtwoord
wachtwoord nogmaals
E-mailadres
Registreren en plaatsen
Clarice
:
Woensdag, januari 03, 2018 16:23
Wat kan er gebeuren als je het laat merken, Tulpje? Misschien dat iemand even met je mee wandelt tot je het weer ziet.. Veel moed, gts Clarice
teun hoek
:
Woensdag, januari 03, 2018 12:29
ook in het dal lopen paden en je vindt de weg wel weer. th
Over dit gedicht
Auteur:
tulpje
Gecontroleerd door:
christina
Gepubliceerd op:
03 januari 2018
Thema's:
[IK]