dat oeroud verdrinken
hunkering kent,
net als de regen,
veel gezichten:
langzaam
onophoudelijk
zacht
buiig
melancholiek
warm
het is dat oeroud
verdrinken in de ander
om jezelf te vinden
wat echter wanneer
vlinders niet fladderen
rozen enkel verdrogen?
hoe lang dien je te wachten
onder hitte van begeerte
tot liefde met vreugde
dorst weer stilt?
sunset 11-03-2018
Reacties op dit gedicht
| sunset: | Donderdag, maart 15, 2018 08:51 |
| Aquarel, Mooie treffende reactie, dank je wel en geniet van een rustige donderdag. Sorry voor deze late re te wijten aan gewoon te veel drukte. Lieve genegen groet, |
|
| sunset: | Zondag, maart 11, 2018 18:51 |
| Clarice, teun hoek, Dank je wel voor het lezen en reageren. En persoonlijk les ik de dorst / wil ik de dorst lessen met de allesomvattende liefde. Warme groetende genegenheid en een rustige zondagavond nog, |
|
| teun hoek: | Zondag, maart 11, 2018 14:35 |
| voor de één kort voor de ander lang. th | |
| Clarice: | Zondag, maart 11, 2018 12:53 |
| De vraag is met wat je je dorst wil lessen. Mooi geschreven, Sunset. Gts, Clarice | |
| sunset: | Zondag, maart 11, 2018 11:21 |
| youkie, Avr, Het is de verwoording van het eeuwige verlangen naar. Dank jullie wel voor jullie lezen en reageren en nog een fijne zondag. Genegen groet, |
|
| Avr: | Zondag, maart 11, 2018 10:25 |
| Hopelijk komt na regen zonneschijn! Mooi gedicht! | |
| youkie: | Zondag, maart 11, 2018 09:00 |
| soms loont het wachten fijne dag |
|
Over dit gedicht
| Auteur: sunset | 
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 11 maart 2018 | ||
| Thema's: | ||