onze zielen liefste
het volle blauw van rubberbootjes
verweeft zich met dat van de hemel;
jonge vrouwen schudden hun haar
als stralend goud over hun schouders
mijn verhit voorhoofd neigt
naar het koele volmaakte van deze wereld
[zo immens is God
zo niet te bevatten groot
dat Hij geen deur nodig heeft
maar zich opent
wanneer ik met mijn hart aanklop]
onze zielen liefste, zijn murenzeilers:
steeds weer strijken zij rakelings
langs sterren en eeuwigheid
sunset 24-06-2018, Bodensee
