Ik ben mijn eigen identiteit vuilpratende ras

Die je beter eigenhandig vergast

iemand die zich nooit overklast

die het geld van de staat verpatst

Ik ben dat laatste vlekje op je das

Dat niet proper te krijgen is

Die je op straat beter diss

Of laat verdwijnen

Zodat mijn identiteit helemaal is uitgewist

Of je probeerd mij te kleineren

Met getrokken geweren

Zodat ik op alles kan smeken en zweren

En je roept dan maar Het zal je leren

Doe het je kan het altijd proberen

Vroeg of laat gaat alles allermeren

Probeer mij maar van je stoep te keren

Proper krijg je het nooit

Want ik ben die uitschot nog voor je dood

De nog overgebleven kloot

Ik en mijn praatjes zo stoer

Liggend neergehaald op de vloer

Smeek mij een hand boven

Een uitstel voor een graf of een oven

Ik heb niks meer om in te geloven

Graaf dieper in mijn donker verleden

Waar de drugs voor mij inleefde

En waar ik boven mijn lichaam zweefde

Waar er op mijn wonde

een korst bleef kleven

zo erg ben er nog niet van genezen

maar mijn draad blijft nog zeven

totdat de lichten

mijn ogen gaan negeren

zal ik blijven smeken

voor het overleven

in dit bedorven leven