Winterblues
Winterblues
De aarde is nu dor
kaal steken takken van bomen af
tegen een grauwe hemel
die eens blad en bloesems droegen
stil maar wereld want er is hoop
voor een uitgedoste lente
toch is daar de zangvogel nog
die op haar vlucht rust op een twijg
en voelt zich buigen
ze zingt van blijdschap
de winterblues wijl ik zwijg
in de wetenschap
dat ze vleugels heeft
naar de nieuwe lente
*
Anneke
De aarde is nu dor
kaal steken takken van bomen af
tegen een grauwe hemel
die eens blad en bloesems droegen
stil maar wereld want er is hoop
voor een uitgedoste lente
toch is daar de zangvogel nog
die op haar vlucht rust op een twijg
en voelt zich buigen
ze zingt van blijdschap
de winterblues wijl ik zwijg
in de wetenschap
dat ze vleugels heeft
naar de nieuwe lente
*
Anneke
Reacties op dit gedicht
| AxM: | Vrijdag, januari 17, 2020 01:25 |
| Ik lees en voel hoop. X |
|
| teun hoek: | Vrijdag, januari 03, 2020 14:35 |
| mooi Anneke , maar ook in de winter ligt veel symboliek verborgen . h gr teun |
|
| wytske: | Vrijdag, januari 03, 2020 13:44 |
| Warm en verlangend, voor jou een een goede wens vanuit het Noorden, veul heil en zeegn | |
| Compostje: | Vrijdag, januari 03, 2020 11:47 |
| Mooi en sfeervol Anneke. | |
| Dasje (lucky): | Vrijdag, januari 03, 2020 11:41 |
| Zo mooi weer Anneke! Hier van hetzelfde...ze zingen zich een weg naar de lente. Fijne dag wens ik jou |
|
Over dit gedicht
| Auteur: Anneke Bakker |  
|
|
| Gecontroleerd door: christina | ||
| Gepubliceerd op: 03 januari 2020 | ||
| Thema's: | ||