Het valt zwaar, maar...
Snap jij het wel,
ik niet,
weet jij waarom,
hij mij niet ziet.
Ik vraag het mezelf,
elke keer,
waarom toch,
nu doe ik het weer.
Al ruim een jaar,
aan een stuk door,
is hij de oorzaak,
maar waar doe ik het voor.
Ik weet het nu zeker,
nu zie ik het in,
ik zal hem nooit krijgen,
het heeft geen zin.
Het heeft geen nut,
maar toch nog hoop,
soms gaan mijn gedachten,
ermee op de loop.
Nu moet het afgelopen zijn,
finito en klaar,
stoppen met verlieft zijn,
al valt het zwaar.
ik niet,
weet jij waarom,
hij mij niet ziet.
Ik vraag het mezelf,
elke keer,
waarom toch,
nu doe ik het weer.
Al ruim een jaar,
aan een stuk door,
is hij de oorzaak,
maar waar doe ik het voor.
Ik weet het nu zeker,
nu zie ik het in,
ik zal hem nooit krijgen,
het heeft geen zin.
Het heeft geen nut,
maar toch nog hoop,
soms gaan mijn gedachten,
ermee op de loop.
Nu moet het afgelopen zijn,
finito en klaar,
stoppen met verlieft zijn,
al valt het zwaar.
Reacties op dit gedicht
| Elizabethh: | Zondag, april 04, 2004 19:39 |
| voor liefde is Nooit te laat... Liefs Elizabethh.. |
|
| just M: | Dinsdag, juni 04, 2002 21:03 |
| Hey meissie.... echt goed gedicht! Je kan het altijd proberen, en ik zla je helpen door je lekker mee te nemen naar veel feesten ;) xxx marietje | |
Over dit gedicht
| Auteur: Michèlle | 
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 03 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||