Het beschadigde masker

Het masker wat ik heb opgezet

Dat is al een jaar of 15 oud

Hij word als mijn ware aard gezien

Als mijn persoonlijkheid beschouwd

Nu het masker scheurtjes krijgt

Hij aan vervanging toe is

Laat ik hem soms een beetje hangen

Tot een ieder zijn ergernis 

Het stukje ‘ik’ wat naar voren komt

Wordt niet door andere erkent

Niet door mijn moeder, niet door mijn zussen

Mijn echte ‘ik’ is voor hen een mankement

Het laten hangen van mijn masker

En het laten zien van mijn echte gevoel

Het lijkt hen niet te boeien

Ze willen niet zien wat ik bedoel

Dan maar met woorden communiceren

´Mam het gaat niet goed, zei ik toen

Ze is alleen maar bezig met zichzelf

Het lijkt haar allemaal niets te doen

Ik kan niet op haar bouwen

Maar moet er wel staan voor haar

Het voelt alsof ik op niemand kan vertrouwen

Zo niet belangrijk, haast onzichtbaar

Zij is de persoon zoals zij is

Dus mijn masker wordt weer gerepareerd

Als ik met haar wil leven moet ik mij aanpassen

Dat is iets wat ik in mijn leven wel heb geleerd.