De dood en het kind
De dood en het kind is geen goed samenspel
de ėén wil haar vleugels nog uitspreiden
de ander houdt van pijn en hevig lijden
maar soms is er een verbinding in een tel
meestal heeft de klank een onzuivere toon
en is niet afgestemd op hun samen zijn
de noten passen dan niet op een lijn
en ontvalt hun dikwijs gemor en hoon
afzonderlijk brengen ze het beste voort
zij kleurt de ruimte in met een gulle lach
hij bladert nog wat in zijn requiem
het eenvoudige heeft mij altijd al bekoord
niet iets wat nog niet kan of nog niet mag
voor elk van hen is er wel een podium
Over dit gedicht
| Auteur: stampertje het rukkonijn |  
|
|
| Gecontroleerd door: stampertje het rukkonijn | ||
| Gepubliceerd op: 31 augustus 2023 | ||
| Thema's: | ||