Mijn Belgisch verdriet.
Mijn Belgisch verdriet,
Het landschap schiet voorbij, ik spreek
van geluk. Uniciteit is zoek, ver.
Grijs, als de coupé, gemaakt
door rook, als de uniforme knipper.
Een gevoel overvalt me zoals vaker,
altijd, gebeurt. Het lijkt op de sfeer van
een Vlaamse film, zondag, worst en witloof.
Vadsige kleurloosheid. Degoutant eenzaam?
Eenzaam en degoutant, m'n zieligheid behangt
deze ruimte. Pessimistische zetels,
zwartgallige assenbak. Zielig, een dode
die treurt, terwijl de levende pijnloos sterft.
Het landschap blijft schieten, ongelukkig,
te lang. Grijze conducteur, zieligaard net als...
ik. Ik...sla 'Het verdriet van België'
toe en bedenk...
Dat zij wel eens dat verdriet,
dat verdriet zou kunnen zin.
Reacties op dit gedicht
| Spiritje: | Donderdag, juni 06, 2002 10:57 |
| snap het niet goed eigenlijk... | |
| free: | Donderdag, juni 06, 2002 06:32 |
| een knuffie voor je... liefs free ~(O)~ |
|
| wijnand.=: | Donderdag, juni 06, 2002 01:15 |
| prachtig | |
| MayadeBij: | Donderdag, juni 06, 2002 01:00 |
| Gelukkig maak je mij altijd heel blij met je gedichten. Welterusten voor zo Lieve Charly! | |
| Hanneke Eirinn: | Donderdag, juni 06, 2002 00:40 |
| hmm droeflottige sfeer.. | |
| waterval: | Donderdag, juni 06, 2002 00:35 |
| Hugo Claus aan het lezen?... prachtig sfeergedicht...... |
|
| Quira: | Donderdag, juni 06, 2002 00:11 |
| Ok dat ging net alweer goed.. Maar ik wilde dus zeggen dat het een mooi droevig gedicht is. |
|
| The Wizard Of Lightning: | Donderdag, juni 06, 2002 00:11 |
| pas maar op voor het nederlandse verdriet.. volgende keer wij samen in de NL trein.. zonder gekkigheid mooi! |
|
| Quira: | Donderdag, juni 06, 2002 00:10 |
| Koelemij, Harold: | Donderdag, juni 06, 2002 00:08 |
| tragisch mooi ja thecool leeft en dumpt |
|
Over dit gedicht
| Auteur: charly | 
|
|
| Gecontroleerd door: Goony | ||
| Gepubliceerd op: 06 juni 2002 | ||
| Thema's: | ||